گپ خودمونی

در زندگی مشکلات بزرگ نیست که به آدم با اراده احتیاج دارد، بلکه به نظرم در یک روز با خنده به استقبال مشکلات کوچک رفتن، واقعا احتیاج به عزم و اراده دارد.xa0من هم سعی میکنم چنین اراده ای را در خود به وجود بیاورم. میخواهم به خودم تلقین کنم که زندگی فقط یک بازیست و من باید تا آنجا که میتوانم ماهرانه و درست آن را بازی کنم. چه در این بازی ببرم و چه ببازم، در هر حال شانه ها را بالا می اندازم و می خندم. خوشی های بزرگ زیاد مهم نیستند [چون دوام شادی ناشی از هر اتفاق کمتر از یک روز یا یک هفته است] مهم این ا...

و ب نام خدایی ک در این نزدیکیست ..خدایی در همین حوالی . کمی سرت را بالا بیاور میبینی اش .. اگر ندیده ای ، اگر ندیده ام ن اینکه او نباشد .. هست . شاید من آنقدر سرم شلوغ شده ک چشمانم مجال دیدنش را ندارد ب نام خدایی ک در این نزدیکیست . همین نزدیکی ها . چند قدم آنور تر .. پیش همان شب بوی های قرمز . گوشه ی همان دیوار ک با اسپری رویش نوشته اند : به شکوفه ها ب باران برسان سلام ما را همین حوالی .. پشت همان پیرمردی ک آرام و متین قدم برمیدارد و سمت صندلی کنار پیاده رو میرود .. و خدایی ک در این نزدیکیست .....

xa0 چادرت بال و پری پنهان برایت ساخته آخر این پیله ای که ساختی پروانگیست...

مادرم گوشی اندرويد ندارد ولی همیشه در دسترس ماست از بازار هیچ گزینه ای را دانلود نمیکند ولی با زنبیل هنوز نان داغ را برای صبحانه تهیه میکند... محبتش همیشه بروز است...

سرنوشت ما قوانین بهشت و جهنم را هم جابهجا میکند!.. فکرش را نکن. زندگی ارزشش خیلی بیش از این چیزهاست، حالا اگر با ما خوب تا نمیکند بحث دیگریست. ...

بیشتر مردم زندگی نمیکنند ، فقط باهم مسابقه دو گذاشته اند. میخواهند به هدفی در افق دوردست برسند ولی در گرماگرم رفتن آنقدر نفس شان بند میآید و نفس نفس میزنند که چشم شان زیباییها و آرامش سرزمینی را که از آن میگذرند نمیبینند و بعد یک وقت چشم شان به خودشان میافتد و میبینند پیر و فرسوده هستند و دیگر فرقی برایشان نمیکند به هدف شان رسیده اند یا نرسیده اند....