و توکل کنید ..

سقف آرزوهاتونو بزرگ انتخاب کنید ..

اما برا برسیدن بهش از برداشتن قدمای کوچیک نترسید

اگه هنور اول راهید و کلی از مسیرتون مونده نترسید

اگه دوست دارید بال در بیارید و پرواز کنید تا زودتر برسید اما قفل زمینید نترسید

اگه سنگ ریزه ها دارن کف کفشتون اذیتتون میکنن نترسید

نترسید ، چون کسی ک بترسه باخته . کسی ک بترسه عقب میکشه ، اون دور دورا رو نگاه میکنه و میبینه هنوز خیلی مونده و کنار میکشه . کسی ک بترسه ب زمین و جاذبه مسخره ش عادت میکنه .

نترسید چون این راه رفتنیه . و همیشه اونی میرسه ک قدماشو بی ترس برداشته ..

سقف آرزوهاتونو بزرگ انتخاب کنید ..

بزرگ تر از چیزی ک تصورش براتون سخت باشه . گیر نکنید توو چارچوبای کوتاهی ک براتون ساختن و گفتن تا همینجا بسته .. رشد تا وقتی ک ریشه ها توو خاک باقی موندن ادامه داره . اینکه ی صنوبر باشید یا سکویا بستگی ب شما داره ک تا کجا بخواید بالا برید ..

برید تا اونجا ک بشه آسمونو لمس کرد . برید چون وقتی برسید اون بالا دیگه خیلی چیزا براتون عوض میشه . منظره هایی ک از اون بالا میشه دید ناب ترن . ستاره ها پر نور ترن . آسمون آبی تره ..

سقف آرزوهاتونو بزرگ انتخاب کنید ..

خودتونو محدود نکنید . ب این باور برسید ، مرز شما همون محدوده ایه ک توو ذهنتون برا خودتون میسازید . اگه توو ذهنتون بی مرز و نامحدودید ، پس هیچ خطی نمیتونه کشیده بشه دور آرزوهاتون و نگه تون داره . بشکنید این حصار رو ..

گپ خودمونی...